Nonno

In een hoek van Suceava, tussen koude straten en haastige voetstappen, leefde jarenlang een zachtaardige ziel genaamd Nonno.

Een middelgrote hond, met een vacht getekend door de tijd en ogen vertroebeld door staar. Nonno is 13 jaar oud, en elke langzame stap die hij zet draagt een leven vol wachten, hoop en stille trouw met zich mee.

Opa Nonno kende de kou van het asfalt, de honger en de eenzaamheid

En toch… bleef hij lief.

Hij heeft een bijzonder trekje: als je hem roept, tilt hij zijn linkeroor op, alsof hij zonder woorden wil zeggen:

“Ik ben hier. Ik heb nog liefde te geven.”

Vandaag leeft Nonno niet meer op straat.

Hij rust nu in een kennel, krijgt eten, verzorging en af en toe een aai

Maar zijn verhaal is nog niet af.

Hij wacht op een rustig einde aan zijn levensverhaal:

een stil huis, een hoekje in de tuin of een zachte stoel waar hij zijn oude dag in vrede mag doorbrengen

Nonno vraagt niet veel.

Alleen een mens die zijn vriend wil zijn.

Iemand die hem familie wil noemen voor de jaren die hij nog heeft.

Misschien ben jij dat.

Of misschien iemand die je kent…

Samen kunnen we ervoor zorgen dat Nonno’s laatste hoofdstuk er één wordt van warmte, rust en liefde